Andrzej Wendrychowicz napisał:

Ponadto niech sobie członkowie PSR należą do czego tylko chcą. Można się jedynie zastanowić nad składaniem pisemnego oświadczenia (wszyscy, czy tylko członkowie wybieralnych organów?) typu: Oświadczam, że nie należę do organizacji faszystowskich ......etc.etc. - i tu byłyby schody w ich wyspecyfikowaniu.

Niech należą. Popieram.

Co do składania pisemnych oświadczeń. Można się zastanowić. Ale nad czym innym. Można się zastanowić po co oczekuje się od osób wyrażających chęć przystąpienia do PSR, informacji o ich aktualnej przynależności do innych organizacji. A dalej, skoro wymaga się tego od przystępujących, to dlaczego nie wymagać tego od wszystkich. Jakie jest moje zdanie? Wymóg jest idiotyczny i już dawno powinien zostać zniesiony.

Tym niemniej uważam, że na zbliżającym się Zjeździe każdy delegat ma prawo publicznie zapytać każdego kandydującego do władz o przynależność do dowolnej, legalnie działającej organizacji, w tym także do Wielkiego Wschodu Polski.  Na co zapytany ma prawo odpowiedzieć, bądź też od takiej odpowiedzi się uchylić. Wyborcy to ocenią. I kropka.

Marku, proszę o dyskusję merytoryczną. Nie mam ochoty czytać wycieczek osobistych. Co do wszelkich przynależności - raczej się nie dziwię dociekaniom Placownika zważywszy informacje z Deklaracji Przystąpienia do PSR. Sami wymagamy od kandydatów podania przynależności. Wynika z tego, że chyba ktoś... kiedyś... uznał ją za ważną. Jestem jak najdalsza od dociekania zawartości czyichkolwiek fartuszków, mając nadzieję, że to, co pod spodem nie stanowi najcenniejszego waloru noszących je osób. Chyba, że noszone są na głowach, nie główkach.
Zamiast obgryzania Wojciecha - sugeruję odpowiedź na pytania - chętnie wysłucham Twojego zdania - bom go, nie ukrywam, ciekawa.
Nie interesuje mnie szczegółowo, tak pieszczony przez Ciebie, wątek wolnomularski - jest tylko wycinkiem mozaiki organizacji do których należymy. Interesują mnie ogólne zasady. Takie same dla wszystkich.

Placowniku, jesteś człowiekiem myślącym krytycznie, czemu nie w tej sprawie?

placownik napisał:

Szukasz fantomów tam gdzie ich nie ma. § 25 Statutu reguluje te sprawy jednoznacznie.

Rzecz w tym, że paragrafy 24 i 25 mają dziwne postanowienia.
- Punkt pierwszy powoduje wyłączenie na zawsze Walnego Zgromadzenia Członków. Par. 25. mówi, że WZC może podjąć decyzję o zastąpieniu WZC przez Zgromadzenie Delegatów. Nie ma statutowej możliwości ruchu odwrotnego. Walne Zgromadzenie Członków nigdy nie wróci.
- Punkt drugi par. 25 nie nakłada ograniczenia ilości delegatów od dołu. W skrajnym przypadku delegat może być jeden. Rozumiesz? Kilku 'delegatów' może zadecydować o wszystkim. O zmianie statutu, celach ideowych i o np. likwidacji PSR! Nawet dwóch, jak się dogadają (i o przeznaczeniu majątku PSR na własne cele). Nasz Statut na to zezwala.

Można znaleźć i inne dziwne rzeczy w tych naszych dokumentach, ale nie widzę zainteresowanych tematem. Zarząd temat olewa (nie dziwię się...), a sądząc po dwu odpowiedziach jakie dostałem, większość PSR-owców nie wie o co chodzi, albo im zwisa.

Wracając do pytań - które postawił Andrzej i wedle numeracji Alicji

1- jak daleko ma pójść PSR w "wojującym antyklerykalizmie"
Z moich prawie 4-letnich obserwacji wynika, że w tej sprawie PSR trzyma stabilny kurs - tzn. W naturalny sposób jest antyklerykalne, ale bronimy się przed oszołomstwem i nieprzemyślanymi działaniami uderzającymi w kościół. I na tle różnic w formie, czy intensywności takich działań - spory są bardziej wirtualne, niż realne. Z żadnymi kościołami, czy szerzej religiami po drodze nam nie jest i raczej nie będzie, ale jeśli już reagowaliśmy jakimiś akcjami, stanowiskami, listami - to tam, gdzie kościół nadmiarowo zawłaszcza przestrzeń społeczno-publiczną - typu etyka w szkole (właściwie jej brak), komisja majątkowa, in vitro itp. No i czasem w kuriozalnych sytuacjach - typu "cud w Sokółce", gdzie dzięki naszemu zawiadomieniu do prokuratury - odrobinę podnieśliśmy z kolan nawet liberalne media, które początkowo beznamiętnie pisały o zjawisku - jakby to było w Polsce normą.

2- czy PSR powinien być całkowicie apartyjny. Nawoływania do przekształcenia PSR w partię polityczną coraz to nabierają na sile
Pięknie się będę różnił :-). Nawoływania do upartyjnienia PSR zawsze były marginalne i za przeproszeniem duszone (dyskusją) w zarodku. Tu myślę - zgoda jest powszechna i nie chcemy być partią polityczną, a każdy może należeć do jakiej partii chce - choć nie spotkamy tutaj członków PiS-u i tych partyjek bardziej na prawo.

3- co zrobić, żeby z PSR nie odchodzili "starzy druhowie", "ojcowie założyciele"; a zrobić coś trzeba bardzo pilnie;
Wyautowywanie się na stałe (lub na emigrację wewnętrzną) starej gwardii - często ludzi z dorobkiem - boli zawsze, choć przyczyny bywają różne. Nie chcę po nazwiskach tu wymieniać, żeby swoich osobistych sympatii nie preferować. Słynne leninowskie pytanie "Co robić?" pozostaje aktualne i ja nie znajduję prostych porad. Jesteśmy społecznością ludzi wolnych i różnych - więc tym bardziej powinniśmy unikać konfliktów, bo to one zachęcają zarówno do wychodzenia, jak i ograniczają wchodzenie.
Jedna jest obserwacja pozytywna z analizy konfliktów - Ci, co wojenki wywołują i się nakręcają - zawsze się marginalizują - kwestia czasu. Choć niesmak u wszystkich pozostaje. Ale czasem nie da się już udawać i chować głowy w piasek, że coś nie gra - i trzeba zareagować nawet mniej grzecznie. Gruba skóra się przydaje.

4- jak systemowo zwiększać grupę aktywnych członków;
Zadziwia mnie do tej pory fakt, że mając - w dużej mierze - dzięki racjonaliście.pl spore pole rażenia - choć by w postaci prawie 1000 deklaracji sympatyków - tak słabo przekłada się to nam na członkostwo. Pewnie za mało się staramy pozyskiwać nowe kadry i pomysły na to warto zasugerować na Zgromadzeniu Delegatów i już pewnie nowemu zarządowi.

5- co chcemy zrobić do następnego Zjazdu?
To już dłuższy temat – pytanie, czy stawiany w kategorii wizji, czy precyzyjnego planu realizacji?

6- czy i w jakim celu chcemy wchodzić w trwałe lub doraźne sojusze z innymi organizacjami, z jakimi;
3xTAK – choć wyboru dużego nie ma, ale konglomerat organizacyjny barwny. Po pierwsze Towarzystwo Kultury Świeckiej – bardzo nam życzliwe od początku i choć współpraca central bez zarzutu, to dużo można zrobić jeszcze na poziomie oddziałów lokalnych, choć nie zawsze się pokrywają. Ale będą przecież powstawać nowe, a Warszawa, Kraków, Wrocław, Trójmiasto, Szczecin, Łódź – mają już teraz otwarte pole do wspólnych działań. Po drugie – organizacje feministyczne – nie tylko, dlatego, że jestem feministą, ale przede wszystkim są dynamiczne i wiedzą, czego chcą – choć jak wszędzie coraz więcej ich i trochę skłócone. Po trzecie inne mniejsze, ciekawe organizacje i aktywne platformy społecznościowe, które znamy i współpraca z nimi się sprawdza (znów nie wymienię nazw, bo różny jest dla nas status ich ważności - w zależności od tematu). Resztę to już możemy wspólnie wydyskutować. No i oczywiście na pozycji nr 1 – Wielki Wschód Polski ;-)

7- czy chcemy radykalnie zwiększyć liczbę członków PSR; jeśli tak, to w jaki sposób i dlaczego;
Nawet gdybyśmy chcieli - z dotychczasowych tendencji wzrostowych wynika, że radykalizm  ilościowy nam nie grozi. Powiększanie szeregów - a więc na przykład nowe oddziały, sekcje tematyczne, młodzieżówki - wymuszają większą aktywność i dynamikę działania. I to jest dobre. Z drugiej strony trudno działać bez kasy. To kolejny fenomen PSR-u, który finansując się ze składek i skromnych darowizn ciągnie racjonalistyczny wózeczek – jako największa organizacja społeczna o tej proweniencji – choć tak mała liczebnie wobec wyzwań (to jednocześnie odpowiedź na pytanie dlaczego?). Pamiętajmy, że mija 5 lat od powstania PSR i to też jubileusz, który warto podkreślić za tydzień we Wrocławiu.

Pozdrawiam
Marek

Olek
Która to jest odpowiedź placownika - bo się gubię? Czy to - co widnieje pod Twoim nazwiskiem? Bo zamierzam skomentować (niezależnie od autora) - ale nie wiem, czy Tobie, czy placownikowi?
M.